Στις περισσότερες αποφάσεις που παίρνει ο καθένας στη ζωή του, φαίνεται συνήθως να έχει να διαλέξει ανάμεσα από 2 επιλογές. Θα κάνει το ένα ή το άλλο. Η πραγματικότητα είναι πως στη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων, όπου χρειάζεται να παρθούν σημαντικές αποφάσεις, το ότι οι επιλογές είναι μόνο δύο, δεν ισχύει. Είναι περισσότερο ένα ψυχολογικό όριο που βάζουμε εμείς στον εαυτό μας. Η πραγματικότητα είναι πως υπάρχουν και ενδιάμεσοι δρόμοι που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος, αγνοώντας την παγίδα του ψευτοδιλήμματος των δύο μόνο επιλογών.
Οι δύο δρόμοι είναι απλά το «κόλλημα». Οι άνθρωποι κολλάμε στο ένα άκρο ή στο άλλο, ζυγίζοντας το υπέρ και τα κατά τους, και ξεχνάμε τις ενδιάμεσες στάσεις.
Ας δούμε ένα παράδειγμα:
Οι δύο δρόμοι είναι απλά το «κόλλημα». Οι άνθρωποι κολλάμε στο ένα άκρο ή στο άλλο, ζυγίζοντας το υπέρ και τα κατά τους, και ξεχνάμε τις ενδιάμεσες στάσεις.
Ας δούμε ένα παράδειγμα:
Κάποιος φίλος σας δηλώνει πως δεν αντέχει πλέον τη δουλειά του. Ή τα παρατάει όλα και φεύγει άμεσα, αφού δεν αντέχει, ή κάθεται και υπομένει το μαρτύριο με άγνωστες συνέπειες στην υγεία του.
Εκτός από αυτές τις δυο ακραίες αντιδράσεις υπάρχουν και οι ενδιάμεσες στάσεις και πιθανών πιο ψύχραιμες λύσεις:
Εκτός από αυτές τις δυο ακραίες αντιδράσεις υπάρχουν και οι ενδιάμεσες στάσεις και πιθανών πιο ψύχραιμες λύσεις:
1. Μένει στη δουλειά του για όσο χρόνο χρειαστεί να ετοιμάσει κάτι δικό του. Έχοντας ένα ανώτερο στόχο, μπορεί να αντέξει το δυσάρεστο περιβάλλον και παράλληλα να προετοιμάσει το έδαφος για τα δικά του σχέδια.
2. Μένει στη δουλειά του και προσπαθεί να μην ασχολείται με τίποτε άλλο εκτός το αντικείμενο εργασίας του. Να στήσει έναν «τοίχο ασφαλείας» και να θυμάται πάντα πως αυτό το κάνει για έναν συγκεκριμένο λόγο: Επειδή χρειάζεται το χρήμα. Σε αυτήν τη φάση καλό θα ήταν να έβρισκε και κάποιο χόμπι, το οποίο θα λειτουργούσε ως ένα θετικό σημείο στη ζωή του, κάτι που θα περίμενε με προσμονή να κάνει και το οποίο θα τράβαγε το μυαλό του από το πρόβλημα.
3. Το να τα “βροντήξει” όλα κάτω και να παραιτηθεί, είναι κάτι που μόνο καλό θα έκανε στο αφεντικό του και κακό σε εκείνον. Είναι πολύ πιθανό να χάσει προνόμια όπως πχ. αποζημίωση. Ας δημιουργήσει κατάσταση απόλυσης με το να μην είναι τόσο παραγωγικός. Θα διαρκέσει λίγο περισσότερο, αλλά δεν θα βρεθεί και τελείως ξεκρέμμαστος.
4. Αρχίζει να μαθαίνει μια νέα τέχνη, κάτι που τον ενδιαφέρει. Επενδύει σε αυτή τον ελεύθερό του χρόνο και το χρήμα που βγάζει από τη δουλειά-κόλαση και όταν είναι έτοιμος, κάνει ένα νέο εργασιακό ξεκίνημα!
Τα παραπάνω είναι ένα γρήγορο brainstorming σχετικά με τις υπόλοιπες επιλογές που μπορεί να έχει κάποιος που βρίσκεται σε μια παρόμοια κατάσταση. Σαφώς θα υπάρχουν κι άλλες που θα διευκολύνουν τη λήψη σοβαρών επιλογών που έχουν να κάνουν με κρίσιμες (ή και όχι τόσο) αποφάσεις.
Το θέμα είναι να ανοίξει το μυαλό μας τόσο, έτσι ώστε να δούμε πως δεν υπάρχουν μόνο δύο ακραία διλλήματα.
Το θέμα είναι να ανοίξει το μυαλό μας τόσο, έτσι ώστε να δούμε πως δεν υπάρχουν μόνο δύο ακραία διλλήματα.
Πηγή: ipop.gr
