Κατόπιν τούτου, και ένεκα επαγγελματικών υποχρεώσεων, είμαι από τους ανθρώπους που πρέπει να γυμνάζονται. (Εντάξει το ομολογώ ότι πάντα μου άρεσε η γυμναστική και δεν μπορούσα ποτέ χωρίς αυτή, κλπ. κλπ.)
Καλά όλα αυτά, αλλά δεν είναι κάθε μέρα «Κυριακή». Κοινώς, όχι, δεν έχω κάθε μέρα όρεξη να χτυπιέμαι και να βασανίζομαι. Το θέμα είναι, όπως προείπα, ότι πρέπει, γιατί αν κάνεις ένα γυμναστικό επάγγελμα, δεν μπορείς να είσαι ούτε καν σε μια «x» χαλαρή κατάσταση. Πρέπει να είσαι, και το βασικότερο να δείχνεις γυμνασμένος/η, με μύες, ευλυγισία και τα λοιπά. Έτσι βγαίνει ένας μέσος όρος 2 με 3 ωρών προπόνησης κάθε μέρα. Α! Ψέματα λέω, έχω ένα Σάββατο ελεύθερο.
Πιστέψτε με, αγαπημένοι αναγνώστες! Υπάρχουν μέρες που ούτε καν το σκέφτομαι. Αλλά δυστυχώς οι περισσότερες δεν είναι από αυτές.
Είναι από τις άλλες… ξέρετε εσείς… Από εκείνες που καταρχάς δε σηκώνεσαι από το κρεβάτι. Και ειδικά αν κάνει κρύο ή ρίχνει καμιά βροχή… δε σηκώνεσαι με τίποτε! Κι όμως πρέπει!
Είναι συνήθως και από εκείνες τις μέρες που όλη σου η παρέα βγαίνει για ξενύχτι και εσύ έχεις πάλι πρόγραμμα το πρωί, και από το να σηκωθείς να φύγεις στο τσακίρ κέφι, λες: «Που να τρέχω τώρα; Να πάω για να φύγω; Κάτσε και κοιμήσου.» Και κοιμάσαι για να σηκωθείς το επόμενο πρωί έχοντας τις δυνάμεις να αντεπεξέλθεις.
Τι κάνω λοιπόν για να μη «μου τη δώσει» και τα παρατήσω όλα;
Καταρχάς δεν το σκέφτομαι έτσι (άσχετα αν τώρα μάζεψα τις πικραμένες μου αναμνήσεις για να γράψω αυτό το άρθρο).
Το σκέφτομαι αλλιώς. Σκέφτομαι (προσπαθώ λέμε) όλα τα καλά που μου έχει δώσει η γυμναστική μέχρι τώρα. Και ξεκινάμε:
Η πιο δύσκολη στιγμή και αυτή που πρέπει να ξεπεράσεις, αγαπητέ μου αναγνώστη, είναι αυτή του να σηκώσεις τον ποπό σου και να ξεκινήσεις. Να σηκωθείς είτε από το κρεβάτι είτε από τον καναπέ.
You know… Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός! Έτσι και σφίξεις τα δόντια, κάνεις την καρδιά σου πέτρα και σηκωθείς, έχεις ξεμπερδέψει με τη μισή διαδικασία. Τα άλλα γίνονται μηχανικά.
Ειδικά όταν ο άνθρωπος γυμνάζεται, το μυαλό του μπορεί να επικεντρωθεί σε αυτό που κάνει και να απομακρύνει τις κακές σκέψεις και τις ανησυχίες με τις οποίες ασχολείται συνήθως. (Αυτό, με την προϋπόθεση ότι πραγματικά γυμνάζεστε και ουχί προσποιείστε ότι γυμνάζεστε και το μυαλό σας ταξιδεύει εδώ και ‘κεί.)
Ωραία λοιπόν, σε έπεισα και σηκώθηκες και άρχισες να γυμνάζεσαι. Καλά το έκανες για μια βδομάδα, για δύο, για τρεις… Να, τώρα σε βλέπω, έχεις αρχίσει να βαριέσαι. Και οι προπονήσεις σου από εκεί που ήταν 3 φορές τη βδομάδα γίνονται 2. Και μετά 1. Και έρχεται αυτή η βδομάδα με την καμία…
Και μετά το τέλος.
Αγαπητέ αναγνώστη, ένα έχω να σου πω: Κάνε την καρδιά σου πέτρα και συνέχισε. Μη το σταματάς. Άπαξ και μπήκες στη διαδικασία, σκέψου πόσο κρίμα είναι να σταματήσεις. Σκέψου τα ρούχα που θα αρχίσουν να σου «κάθονται» άψογα, σκέψου τους πόντους που θα φεύγουν με κάθε χοροπηδητό σου. Σκέψου τον ιδρώτα που έχυσες και τσέκαρε και τους μύες σου που αρχίζουν να σχηματίζονται σιγά-σιγά. Δεν είναι πολύ ωραία όλα αυτά;
Γιατί να τα χάσεις; Επειδή βαριέσαι να σηκωθείς από τον καναπέ; Μη το κάνεις αυτό στον εαυτό σου, είναι κρίμα. Ξέρεις πολύ καλά πως η γυμναστική μπορεί να σου δώσει μια νέα εικόνα. Μια νέα εικόνα και για σένα και για τους άλλους.
Η γυμναστική μπορεί να σου δώσει αυτοπεποίθηση. Και όταν έχεις αυτοπεποίθηση, η συμπεριφορά σου θα είναι διαφορετική, όπως και ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνεις τα εξωτερικά ερεθίσματα.
Μη το χάσεις αυτό! Και μην ξεχνάς την εφορία που νιώθεις όταν τελειώνει το πρόγραμμα! Τις ενδορφίνες που ρέουν στο σώμα και σε κάνουν να αισθάνεσαι τόσο καλά!
Ε, αναγνώστη; Σκέψου τα όλα αυτά και προσπάθησε να είσαι συνεπής με τον εαυτό σου και το σώμα σου.
Και δεν είναι ανάγκη να χτυπιέσαι 3 ώρες τη μέρα (ωσάν εμάς τους μαζοχιστές του χώρου…)
3 φορές τη βδομάδα, έστω και 40 λεπτά, είναι αρκετά για να σε βάλουν στη ρουτίνα που θα σου χαρίσει ένα σώμα υγιές και όμορφο.
Πηγή: ipop.gr
